Laatste dagen Trinidad... en dan naar huis
En dan was het zover: haul-out day voor HeRo. Na meer dan een jaar op het water ging onze thuis voor het eerst sinds lange tijd weer op het droge. Toch wel een bijzonder moment… en eerlijk gezegd ook een beetje spannend...
De hele operatie was trouwens indrukwekkender dan ik had verwacht. Eerst werd een grote trailer, getrokken door een tractor, het water ingereden en precies onder onze boot gemanoeuvreerd. Een heel spektakel op zich, met een hele ploeg mannen met duikbrillen die onder onze boot aan het werk waren. Het was een grappig zicht.
Toen de trailer eenmaal goed lag, werd HeRo langzaam uit het water getrokken. Best spannend om je huis zo uit het water te zien komen! De mannen hier deden het gelukkig alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
NIEUW
De boot moest helemaal klaargemaakt worden om 2 maanden op de kant te staan en er stond nog een stevige to-dolijst op ons te wachten.
We hebben hard gewerkt, maar het resultaat mag er zijn. De boot ligt er netjes bij, alle geplande werkjes zijn afgevinkt en we hebben een lijstje klaar met wat er nog moet gebeuren wanneer we in oktober terugkomen.
Moe, maar vooral voldaan, kunnen we dus met een gerust hart naar huis. Ik kan het nog altijd bijna niet geloven… Na meer dan een jaar is het tijd om onze “thuis op het water” even achter te laten en terug te keren naar ons “andere thuis”. Naar een bed dat niet beweegt, een douche waar je eindeloos water mag gebruiken en een leven waarin je niet voortdurend rekening hoeft te houden met wind, weer, getijden en techniek. Maar vooral naar de mensen die we zo lang
hebben moeten missen…
Eindelijk onze kinderen, familie en vrienden weer in onze armen kunnen sluiten. Elkaar weer écht voelen. Niet via een scherm, niet met een vertraging van een paar seconden door Starlink, maar gewoon dichtbij ❤️
Wat een raar gevoel om na meer dan een jaar weer voet op Europese bodem te zetten. Een mengeling van opluchting, verwachting, vermoeidheid, blijdschap en ook een klein beetje… ongeloof.
Sea you soon!
De boot moest helemaal klaargemaakt worden om 2 maanden op de kant te staan en er stond nog een stevige to-dolijst op ons te wachten.
We hebben hard gewerkt, maar het resultaat mag er zijn. De boot ligt er netjes bij, alle geplande werkjes zijn afgevinkt en we hebben een lijstje klaar met wat er nog moet gebeuren wanneer we in oktober terugkomen.
Moe, maar vooral voldaan, kunnen we dus met een gerust hart naar huis. Ik kan het nog altijd bijna niet geloven… Na meer dan een jaar is het tijd om onze “thuis op het water” even achter te laten en terug te keren naar ons “andere thuis”. Naar een bed dat niet beweegt, een douche waar je eindeloos water mag gebruiken en een leven waarin je niet voortdurend rekening hoeft te houden met wind, weer, getijden en techniek. Maar vooral naar de mensen die we zo lang
hebben moeten missen…
Eindelijk onze kinderen, familie en vrienden weer in onze armen kunnen sluiten. Elkaar weer écht voelen. Niet via een scherm, niet met een vertraging van een paar seconden door Starlink, maar gewoon dichtbij ❤️
Wat een raar gevoel om na meer dan een jaar weer voet op Europese bodem te zetten. Een mengeling van opluchting, verwachting, vermoeidheid, blijdschap en ook een klein beetje… ongeloof.
Sea you soon!
